Ülke ekonomimiz maalesef bir türlü istenilen düzeye gelemiyor. İzlenen ekonomik politikaların doğru olduğu yönünde iddialar olsa da, bu görüşlerin ciddi bir yanılgı içerdiği kanaatindeyim. Elbette ekonomimizi etkileyen dış faktörleri göz ardı edemeyiz; deprem felaketi, küresel gelişmeler ve sınır komşularımızdaki istikrarsızlıklar önemli etkenlerdir. Ancak tüm bunların ötesinde, hâlâ katı merkeziyetçi ve devletçi politikalardan vazgeçememiş olmamız temel sorunlardan biridir.
Piyasada ciddi bir likidite sıkıntısı yaşanmaktadır. Küçük esnaftan büyük sanayiciye kadar herkes büyük bir daralma içinde ayakta kalmaya çalışıyor. Ne yazık ki firmalarımız rekabet gücünü büyük ölçüde kaybetmiş durumda; yabancı ülkelerle rekabet edemez hâle geldik. Girdi maliyetleri kontrolsüz biçimde artarken, sanayicilerimiz bu maliyetlerle pazarda tutunmakta zorlanıyor.
Küçük ve orta ölçekli işletmeler ise çoğu zaman siftah yapamadan kepenk kapatıyor. Bu tablo karşısında çözüm olarak sürekli vergi oranlarını artırmayı, adeta “Deli Dumrul vergileri” ile kalkınma sağlanacağını düşünmeyi büyük bir yanılgı olarak görüyorum. Vergi oranlarının artması, vergi gelirlerini artırmaktan çok kayıt dışılığı ve vergi kaçakçılığını büyütür. Vergi oranlarını artırarak kalkınmış bir ülke göstermek mümkün değildir. Aksine, vergi yükü makul seviyelere indirildiğinde hem üretim artar hem de vergi gelirleri yükselir. Ne yazık ki biz hâlâ bunun bilincine varabilmiş değiliz.
Müteşebbisin, girişimcinin önünü açmak yerine onu baskılayan bir sistemle ilerlemeye çalışıyoruz. Tarım politikalarımız da benzer bir çıkmaz içindedir. Girdi maliyetleri sürekli artarken, çiftçimizin bırakın kalkınmasını, mevcut konumunu bile koruyamaz hâle geldiğini görüyoruz. Gübre, yem, mazot ve enerji maliyetleri düşürülmediği sürece tarımda sürdürülebilirlikten söz etmek mümkün değildir.
Hayvancılıkta ise yıllardır süregelen yanlış politikaların bedelini ödüyoruz. Yerli üretimi desteklemek yerine ithalata dayalı çözümlerle ilerlenmesi, bugün bonfilenin kilogram fiyatının 2.300 liraya ulaştığı bir tabloyu karşımıza çıkarmıştır. Bu noktada soruyu kamuoyunun takdirine bırakıyorum: Bir emekli, ayda değil, yılda bir kilogram bonfile alabilir mi?