Meslek odaları, çoğu zaman sivil toplum kuruluşlarıyla karıştırılsa da, gerçekte devletin esnafı, tüccarı ve sanayiciyi belli bir düzen içinde temsil ve denetlemek amacıyla oluşturduğu yarı resmî yapılardır. Bu nedenle bu kuruluşlara olan yoğun ilgi şaşırtıcı değildir. Asıl şaşırtıcı olan ise, gerçek anlamda sivil toplum kuruluşlarına aynı ilginin gösterilmemesidir.
Odalar söz konusu olduğunda kıran kırana geçen seçimlere sıkça tanık oluyoruz. Oysa bu yapıların üyeleri farklı siyasi görüşlerden girişimcilerden oluşur ve bu son derece doğaldır. Asıl sorun, oda yönetimlerinin siyasi partilerle kurduğu yakın ve görünür ilişkilerdir. Bu durum hem sakıncalı hem de tehlikelidir.
Siyasi partilerimizin toplumu ayrıştıran dil ve politikalar konusunda yeterince dikkatli davranmadığını üzülerek gözlemlerken, meslek odalarının da siyasi partilerin arka bahçesi hâline gelmesi doğru bir yaklaşım değildir. Odaların temel görevi; üyelerinin menfaatlerini korumak, ortak aklı temsil etmek ve tüm görüşlere eşit mesafede durmaktır.
Gücü elinde bulunduran siyasi yapıya yaslanarak odaları siyasallaştırmak, ne etik ne de kabul edilebilir bir tutumdur. Bu durum ister istemez insanın aklına bazı soruları getiriyor:
Neden gerçek sivil toplum kuruluşlarına bu kadar yoğun bir talep yokken, bu tür yapılara bu ilgi gösteriliyor?
Cevap aslında açık: Biri gönüllülük esasına dayanırken, diğeri akçeli ve güç odaklı bir yapıya sahip.
Tüm bu tablo içinde siyasi bağımsızlığını koruyan ender örneklerden biri olarak Manisa Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Mehmet Yılmaz öne çıkmaktadır. Herkese ve her görüşe aynı mesafede duran yaklaşımıyla, yalnızca üyelerinin değil, kamuoyunun da takdirini kazanmaktadır.
Manisa Ticaret ve Sanayi Odası, bu duruşuyla Türkiye’nin en başarılı odalarından biri olmayı hak etmektedir. Sayın Mehmet Yılmaz’ı bu ilkeli ve kapsayıcı tutumundan dolayı kutluyorum.
Haftaya bu köşede, Mehmet Yılmaz’ın Manisa’ya sağladığı katkıları ayrıntılarıyla ele alacağım.